Türk ve Dünya Basınında Lozan / Lausanne in the Turkish and World Press
Exactly one hundred years ago, on July 24, 1923, the Lausanne Peace Treaty was signed. Generally, this treaty is considered as a treaty that ensures the recognition/registration of the new Turkish state by the international system. Another meaning of this is the recognition of Türkiye’s independence...
Saved in:
| Format: | Online |
|---|---|
| Language: | Turkish |
| Published: |
Istanbul University Press
2024
|
| Subjects: | |
| Online Access: | https://directory.doabooks.org/handle/20.500.12854/146121 |
| Tags: |
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| _version_ | 1869523734226796544 |
|---|---|
| collection | Directory of Open Access Books |
| description | Exactly one hundred years ago, on July 24, 1923, the Lausanne Peace Treaty was signed. Generally, this treaty is considered as a treaty that ensures the recognition/registration of the new Turkish state by the international system. Another meaning of this is the recognition of Türkiye’s independence by the international system. This issue of independence, in particular, is extremely important, because it meant freedom from the state / country that had declared its financial bankruptcy at the beginning of the last quarter of the 19th century (1875) and had to accept the Ottoman Public Debt Administration (Düyûn-ı Umumiye) six years later (1881). Moreover, the Ottoman Empire, and especially the Muslim Turkish nation, had been in a war that had lasted ten years since the Balkan Wars. At the same time, the liberation in question meant the end of this state of war.
Although this situation of war seems to have ended with the Armistice of Mudros (30 October 1918), which ended the First World War for the Ottoman Empire, this was not the case; in response to the occupation of Anatolia and Eastern Thrace by the Allied Powers, it turned into an armed resistance movement called “the National Struggle”, led by Mustafa Kemal Pasha. Finally, this independence struggle was victorious on August 30, 1922; and after the signing of the Armistice of Mudanya on October 11, 1922, the Lausanne Conference (November 20, 1922), in which a peace treaty was to be signed, had begun. Meanwhile, the government of Grand Vizier Damad Ferid Pasha had signed the Treaty of Sèvres on August 10, 1920, with the consent of Sultan Vahdeddin in order to end the above-mentioned situation of war in a peaceful way. However, this treaty, which Atatürk called “the assassination document” in his famous work, Nutuk (The Speech), was not put into effect due to both the success of the National Struggle and the fact that it was not officially approved by Sultan Vahdeddin afterwards. Let us immediately point out that this negative feature of the Treaty of Sèvres served an important function as a criterion in the old regime-new regime debates in terms of both representing the Ottoman Empire, the old regime, and covering the negative aspects of the Lausanne Treaty. Therefore, the Treaty of Sèvres has been a kind of “negative comparison subject” in the evaluations of the Lausanne Treaty of the official historical understanding of the Republic of Türkiye, and as a result, the Treaty of Lausanne has been compared with the Treaty of Sèvres, which has “zero power”, and has been tried to be given a “victory degree”.
We are not going to enter into the victory-defeat discussions for the Lausanne Treaty. However, we should say that these discussions make it difficult to understand the recent period history including Lausanne in an accurate and realistic way and turn the debates into a pro/anti-Republican by moving them to an ideological basis. Thus, the Treaty of Lausanne remains on a political-ideological ground and can in no way be the “object of history” in any way, which prevents the normalization of recent history. |
| format | Online |
| id | doab-20.500.12854ir-146121 |
| institution | Directory of Open Access Books |
| language | tur |
| publishDate | 2024 |
| publishDateRange | 2024 |
| publishDateSort | 2024 |
| publisher | Istanbul University Press |
| publisherStr | Istanbul University Press |
| record_format | ojs |
| spelling | doab-20.500.12854ir-1461212024-10-09T09:38:50Z Türk ve Dünya Basınında Lozan / Lausanne in the Turkish and World Press Budak, Mustafa Dincel, Anil thema EDItEUR::N History and Archaeology::NH History Exactly one hundred years ago, on July 24, 1923, the Lausanne Peace Treaty was signed. Generally, this treaty is considered as a treaty that ensures the recognition/registration of the new Turkish state by the international system. Another meaning of this is the recognition of Türkiye’s independence by the international system. This issue of independence, in particular, is extremely important, because it meant freedom from the state / country that had declared its financial bankruptcy at the beginning of the last quarter of the 19th century (1875) and had to accept the Ottoman Public Debt Administration (Düyûn-ı Umumiye) six years later (1881). Moreover, the Ottoman Empire, and especially the Muslim Turkish nation, had been in a war that had lasted ten years since the Balkan Wars. At the same time, the liberation in question meant the end of this state of war. Although this situation of war seems to have ended with the Armistice of Mudros (30 October 1918), which ended the First World War for the Ottoman Empire, this was not the case; in response to the occupation of Anatolia and Eastern Thrace by the Allied Powers, it turned into an armed resistance movement called “the National Struggle”, led by Mustafa Kemal Pasha. Finally, this independence struggle was victorious on August 30, 1922; and after the signing of the Armistice of Mudanya on October 11, 1922, the Lausanne Conference (November 20, 1922), in which a peace treaty was to be signed, had begun. Meanwhile, the government of Grand Vizier Damad Ferid Pasha had signed the Treaty of Sèvres on August 10, 1920, with the consent of Sultan Vahdeddin in order to end the above-mentioned situation of war in a peaceful way. However, this treaty, which Atatürk called “the assassination document” in his famous work, Nutuk (The Speech), was not put into effect due to both the success of the National Struggle and the fact that it was not officially approved by Sultan Vahdeddin afterwards. Let us immediately point out that this negative feature of the Treaty of Sèvres served an important function as a criterion in the old regime-new regime debates in terms of both representing the Ottoman Empire, the old regime, and covering the negative aspects of the Lausanne Treaty. Therefore, the Treaty of Sèvres has been a kind of “negative comparison subject” in the evaluations of the Lausanne Treaty of the official historical understanding of the Republic of Türkiye, and as a result, the Treaty of Lausanne has been compared with the Treaty of Sèvres, which has “zero power”, and has been tried to be given a “victory degree”. We are not going to enter into the victory-defeat discussions for the Lausanne Treaty. However, we should say that these discussions make it difficult to understand the recent period history including Lausanne in an accurate and realistic way and turn the debates into a pro/anti-Republican by moving them to an ideological basis. Thus, the Treaty of Lausanne remains on a political-ideological ground and can in no way be the “object of history” in any way, which prevents the normalization of recent history. Published Bundan tam yüz yıl önce, 24 Temmuz 1923’te Lozan Barış Antlaşması imzalandı. Genellikle bu antlaşma, yeni Türkiye devletinin uluslararası sistem tarafından tanınmasını/tescilini sağlayan bir antlaşma olarak değerlendirilmektedir. Bunun diğer bir anlamı, Türkiye’nin bağımsızlığının uluslararası sistem tarafından kabul edilmesidir. Özellikle bu bağımsızlık meselesi son derece önemlidir, çünkü 19.yüzyılın son çeyreğinin başında (1875) mali iflasını ilan etmiş, altı yıl sonra da (1881) Düyûn-ı Umumiye’yi kabul etmek zorunda kalmış bir devlet/ ülke halinden kurtulmuş olunuyordu. Üstelik Osmanlı Devleti ve özellikle Müslüman Türk milleti Balkan Savaşları’ndan beri on yıl süren bir savaşın içindeydi. Aynı zamanda söz konusu kurtuluş, bu savaş halinin sona ermesi anlamına geliyordu. Her ne kadar bu savaş hali, Osmanlı Devleti için I. Dünya Savaşı’nı bitiren Mondros Mütarekesi (30 Ekim 1918) ile sona ermiş gibi gözükse de öyle olmamış; İtilaf Devletleri’nin Anadolu ve Doğu Trakya’yı işgal etmelerine karşılık Mustafa Kemal Paşa’nın liderlik ettiği “Milli Mücadele” adı verilen silahlı bir direniş hareketine dönüşmüştü. Sonunda bu istiklal mücadelesi 30 Ağustos 1922’de zafere ulaşmış; 11 Ekim 1922’de, Mudanya Mütarekesi’nin imzalanmasından sonra da barış antlaşmasının imzalanacağı Lozan Konferansı (20 Kasım 1922) başlamıştı. Bu arada, yukarıda bahsettiğimiz savaş halini barışçı bir şekilde sona erdirmek için Sadrazam Damad Ferid Paşa hükümeti, Sultan Vahdeddin’in rızasıyla Sevr Barış Antlaşması’nı 10 Ağustos 1920 tarihinde imzalamıştı. Ancak Atatürk’ün ünlü eseri Nutuk’ta, “suikast belgesi” dediği bu antlaşma hem Millî Mücadele hareketinin başarılı olması ve hem de Sultan Vahdeddin tarafından resmen onaylanmaması yüzünden yürürlüğe girmemiş, kadük kalmıştı. Hemen belirtelim ki Sevr Antlaşması’nın bu olumsuz özelliği, eski rejim-yeni rejim tartışmalarında hem eski rejim olan Osmanlı Devleti’ni temsil etmesi ve hem de Lozan Antlaşması’nın olumsuz yönlerini örtmesi bakımından kriter olarak önemli bir işlev görmüştür. Bundan dolayı Sevr Antlaşması, Cumhuriyet’in resmi tarih anlayışının Lozan Antlaşması değerlendirmelerinde bir çeşit “negatif kıyas öznesi” olmuş ve bunun sonucunda Lozan Antlaşması, millet için “sıfır hükmünde” olan Sevr Antlaşması ile mukayese edilerek kendisine “zafer payesi” verilmeye çalışılmıştır. Biz burada Lozan Antlaşması için zafer-hezimet tartışmalarına girecek değiliz. Ancak bu tartışmaların Lozan dahil yakın dönem tarihin doğru ve gerçeğe yakın bir şekilde anlaşılmasını zorlaştırdığını ve tartışmaları ideolojik bir zemine taşıyarak Cumhuriyet taraftarı/karşıtı şekline dönüştürdüğünü söylemeliyiz. Böylece Lozan Antlaşması, siyasi-ideolojik zeminde kalmakta ve hiçbir şekilde “tarihin nesnesi” olamamakta ve bu da yakın tarihin normalleşmesini önlemektedir. 2024-10-09T09:38:37Z 2024-10-09T09:38:37Z 2024-03-29 book 978-605-07-1596-5 https://directory.doabooks.org/handle/20.500.12854/146121 tur image/jpeg Attribution-NonCommercial 4.0 International https://iupress.istanbul.edu.tr/en/book/turk-ve-dunya-basininda-lozan/home Istanbul University Press 10.26650/B/AA7SS52.2024.009 Bundan tam yüz yıl önce, 24 Temmuz 1923’te Lozan Barış Antlaşması imzalandı. Genellikle bu antlaşma, yeni Türkiye devletinin uluslararası sistem tarafından tanınmasını/tescilini sağlayan bir antlaşma olarak değerlendirilmektedir. Bunun diğer bir anlamı, Türkiye’nin bağımsızlığının uluslararası sistem tarafından kabul edilmesidir. Özellikle bu bağımsızlık meselesi son derece önemlidir, çünkü 19.yüzyılın son çeyreğinin başında (1875) mali iflasını ilan etmiş, altı yıl sonra da (1881) Düyûn-ı Umumiye’yi kabul etmek zorunda kalmış bir devlet/ ülke halinden kurtulmuş olunuyordu. Üstelik Osmanlı Devleti ve özellikle Müslüman Türk milleti Balkan Savaşları’ndan beri on yıl süren bir savaşın içindeydi. Aynı zamanda söz konusu kurtuluş, bu savaş halinin sona ermesi anlamına geliyordu. Her ne kadar bu savaş hali, Osmanlı Devleti için I. Dünya Savaşı’nı bitiren Mondros Mütarekesi (30 Ekim 1918) ile sona ermiş gibi gözükse de öyle olmamış; İtilaf Devletleri’nin Anadolu ve Doğu Trakya’yı işgal etmelerine karşılık Mustafa Kemal Paşa’nın liderlik ettiği “Milli Mücadele” adı verilen silahlı bir direniş hareketine dönüşmüştü. Sonunda bu istiklal mücadelesi 30 Ağustos 1922’de zafere ulaşmış; 11 Ekim 1922’de, Mudanya Mütarekesi’nin imzalanmasından sonra da barış antlaşmasının imzalanacağı Lozan Konferansı (20 Kasım 1922) başlamıştı. Bu arada, yukarıda bahsettiğimiz savaş halini barışçı bir şekilde sona erdirmek için Sadrazam Damad Ferid Paşa hükümeti, Sultan Vahdeddin’in rızasıyla Sevr Barış Antlaşması’nı 10 Ağustos 1920 tarihinde imzalamıştı. Ancak Atatürk’ün ünlü eseri Nutuk’ta, “suikast belgesi” dediği bu antlaşma hem Millî Mücadele hareketinin başarılı olması ve hem de Sultan Vahdeddin tarafından resmen onaylanmaması yüzünden yürürlüğe girmemiş, kadük kalmıştı. Hemen belirtelim ki Sevr Antlaşması’nın bu olumsuz özelliği, eski rejim-yeni rejim tartışmalarında hem eski rejim olan Osmanlı Devleti’ni temsil etmesi ve hem de Lozan Antlaşması’nın olumsuz yönlerini örtmesi bakımından kriter olarak önemli bir işlev görmüştür. Bundan dolayı Sevr Antlaşması, Cumhuriyet’in resmi tarih anlayışının Lozan Antlaşması değerlendirmelerinde bir çeşit “negatif kıyas öznesi” olmuş ve bunun sonucunda Lozan Antlaşması, millet için “sıfır hükmünde” olan Sevr Antlaşması ile mukayese edilerek kendisine “zafer payesi” verilmeye çalışılmıştır. Biz burada Lozan Antlaşması için zafer-hezimet tartışmalarına girecek değiliz. Ancak bu tartışmaların Lozan dahil yakın dönem tarihin doğru ve gerçeğe yakın bir şekilde anlaşılmasını zorlaştırdığını ve tartışmaları ideolojik bir zemine taşıyarak Cumhuriyet taraftarı/karşıtı şekline dönüştürdüğünü söylemeliyiz. Böylece Lozan Antlaşması, siyasi-ideolojik zeminde kalmakta ve hiçbir şekilde “tarihin nesnesi” olamamakta ve bu da yakın tarihin normalleşmesini önlemektedir. 10.26650/B/AA7SS52.2024.009 da550c22-aaad-4944-aa07-c3e294b4c6e9 978-605-07-1596-5 662 Istanbul, Turkiye open access |
| spellingShingle | thema EDItEUR::N History and Archaeology::NH History Türk ve Dünya Basınında Lozan / Lausanne in the Turkish and World Press |
| title | Türk ve Dünya Basınında Lozan / Lausanne in the Turkish and World Press |
| title_full | Türk ve Dünya Basınında Lozan / Lausanne in the Turkish and World Press |
| title_fullStr | Türk ve Dünya Basınında Lozan / Lausanne in the Turkish and World Press |
| title_full_unstemmed | Türk ve Dünya Basınında Lozan / Lausanne in the Turkish and World Press |
| title_short | Türk ve Dünya Basınında Lozan / Lausanne in the Turkish and World Press |
| title_sort | turk ve dunya basininda lozan lausanne in the turkish and world press |
| topic | thema EDItEUR::N History and Archaeology::NH History |
| topic_facet | thema EDItEUR::N History and Archaeology::NH History |
| url | https://directory.doabooks.org/handle/20.500.12854/146121 |