Chapter Чехословацкие военные велосипеды (1918–1939)
W ostatnich dekadach XIX w. rozwój kolarstwa przyciągnął uwagę zaawansowanych armii, które zrozumiały zalety szybkiego przemieszczania się piechoty oraz możliwości pozostawienia rowerów bez opieki. Było to niewątpliwym atutem w przeciwieństwie do, na przykład kawalerii, gdzie część składu szeregoweg...
Wedi'i Gadw mewn:
| Prif Awduron: | , |
|---|---|
| Fformat: | Online |
| Iaith: | Rwseg |
| Cyhoeddwyd: |
Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
2025
|
| Pynciau: | |
| Mynediad Ar-lein: | ONIX_20250307_9788383314624_2184 |
| Tagiau: |
Dim Tagiau, Byddwch y cyntaf i dagio'r cofnod hwn!
|
| _version_ | 1869517364948631552 |
|---|---|
| author | Hubený, David Kruglova, Nadezda |
| author_browse | Hubený, David Kruglova, Nadezda |
| author_facet | Hubený, David Kruglova, Nadezda |
| author_sort | Hubený, David |
| collection | Directory of Open Access Books |
| description | W ostatnich dekadach XIX w. rozwój kolarstwa przyciągnął uwagę zaawansowanych armii, które zrozumiały zalety szybkiego przemieszczania się piechoty oraz możliwości pozostawienia rowerów bez opieki. Było to niewątpliwym atutem w przeciwieństwie do, na przykład kawalerii, gdzie część składu szeregowego, musiała być wydzielona do opieki nad końmi. Opieka nad rowerem okazała się znacznie prostsza i tańsza niż nad drogimi w utrzymaniu zwierzętami. Armia czechosłowacka od chwili swego powstania korzystała z jednostek rowerowych, a każdy batalion graniczny miał własną kompanię rowerową. Na początku lat trzydziestych XX w. pojawiło się kilka opracowań dotyczących oddziałów rowerowych, zaś niedługo potem zostały utworzone bataliony rowerowe w ramach brygad kawalerii i szybkich dywizji (rýchla divízia). W 1938 r. bataliony rowerowe brały udział w tłumieniu powstania terrorystów genleinowskich, rowerzyści działały również na terytorium Podkarpacia, gdzie tłumili działalność polskich i węgierskich grup dywersyjnych. Gdy tylko stało się jasne, że rowerów można używać do celów wojskowych, pojawiło się pytanie, jak powinny wyglądać rowery odpowiednie do tych celów. Artykuł podejmuje kwestię czechosłowackich rowerów wojskowych, ich niewystarczającej jakości i niedbałego podejścia administracji wojskowej do rozwiązania tego problemu. Artykuł opiera się na materiałach archiwalnych przechowywanych w zbiorach Centralnego Archiwum Wojskowego – Archiwum Historycznego Wojska (Vojenský ústřední archiv – Vojenský historický archiv) i archiwach niektórych producentów rowerów, a także na literaturze z badanego okresu i opublikowanych doświadczeniach wojskowych jednostek rowerowych. |
| format | Online |
| id | doab-20.500.12854ir-156534 |
| institution | Directory of Open Access Books |
| language | rus |
| publishDate | 2025 |
| publishDateRange | 2025 |
| publishDateSort | 2025 |
| publisher | Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego |
| publisherStr | Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego |
| record_format | ojs |
| spelling | doab-20.500.12854ir-1565342025-03-07T15:24:53Z Chapter Чехословацкие военные велосипеды (1918–1939) Hubený, David Kruglova, Nadezda tools of war ancient XX century military history W ostatnich dekadach XIX w. rozwój kolarstwa przyciągnął uwagę zaawansowanych armii, które zrozumiały zalety szybkiego przemieszczania się piechoty oraz możliwości pozostawienia rowerów bez opieki. Było to niewątpliwym atutem w przeciwieństwie do, na przykład kawalerii, gdzie część składu szeregowego, musiała być wydzielona do opieki nad końmi. Opieka nad rowerem okazała się znacznie prostsza i tańsza niż nad drogimi w utrzymaniu zwierzętami. Armia czechosłowacka od chwili swego powstania korzystała z jednostek rowerowych, a każdy batalion graniczny miał własną kompanię rowerową. Na początku lat trzydziestych XX w. pojawiło się kilka opracowań dotyczących oddziałów rowerowych, zaś niedługo potem zostały utworzone bataliony rowerowe w ramach brygad kawalerii i szybkich dywizji (rýchla divízia). W 1938 r. bataliony rowerowe brały udział w tłumieniu powstania terrorystów genleinowskich, rowerzyści działały również na terytorium Podkarpacia, gdzie tłumili działalność polskich i węgierskich grup dywersyjnych. Gdy tylko stało się jasne, że rowerów można używać do celów wojskowych, pojawiło się pytanie, jak powinny wyglądać rowery odpowiednie do tych celów. Artykuł podejmuje kwestię czechosłowackich rowerów wojskowych, ich niewystarczającej jakości i niedbałego podejścia administracji wojskowej do rozwiązania tego problemu. Artykuł opiera się na materiałach archiwalnych przechowywanych w zbiorach Centralnego Archiwum Wojskowego – Archiwum Historycznego Wojska (Vojenský ústřední archiv – Vojenský historický archiv) i archiwach niektórych producentów rowerów, a także na literaturze z badanego okresu i opublikowanych doświadczeniach wojskowych jednostek rowerowych. 2025-03-07T15:24:51Z 2025-03-07T15:24:51Z 2023 chapter ONIX_20250307_9788383314624_2184 9788383314624 9788383314617 https://directory.doabooks.org/handle/20.500.12854/156534 rus image/jpeg Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International https://www.press.uni.lodz.pl/index.php/wul/catalog/book/944 Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 10.18778/8331-461-7.12 W ostatnich dekadach XIX w. rozwój kolarstwa przyciągnął uwagę zaawansowanych armii, które zrozumiały zalety szybkiego przemieszczania się piechoty oraz możliwości pozostawienia rowerów bez opieki. Było to niewątpliwym atutem w przeciwieństwie do, na przykład kawalerii, gdzie część składu szeregowego, musiała być wydzielona do opieki nad końmi. Opieka nad rowerem okazała się znacznie prostsza i tańsza niż nad drogimi w utrzymaniu zwierzętami. Armia czechosłowacka od chwili swego powstania korzystała z jednostek rowerowych, a każdy batalion graniczny miał własną kompanię rowerową. Na początku lat trzydziestych XX w. pojawiło się kilka opracowań dotyczących oddziałów rowerowych, zaś niedługo potem zostały utworzone bataliony rowerowe w ramach brygad kawalerii i szybkich dywizji (rýchla divízia). W 1938 r. bataliony rowerowe brały udział w tłumieniu powstania terrorystów genleinowskich, rowerzyści działały również na terytorium Podkarpacia, gdzie tłumili działalność polskich i węgierskich grup dywersyjnych. Gdy tylko stało się jasne, że rowerów można używać do celów wojskowych, pojawiło się pytanie, jak powinny wyglądać rowery odpowiednie do tych celów. Artykuł podejmuje kwestię czechosłowackich rowerów wojskowych, ich niewystarczającej jakości i niedbałego podejścia administracji wojskowej do rozwiązania tego problemu. Artykuł opiera się na materiałach archiwalnych przechowywanych w zbiorach Centralnego Archiwum Wojskowego – Archiwum Historycznego Wojska (Vojenský ústřední archiv – Vojenský historický archiv) i archiwach niektórych producentów rowerów, a także na literaturze z badanego okresu i opublikowanych doświadczeniach wojskowych jednostek rowerowych. 10.18778/8331-461-7.12 83bfe9c9-323d-4283-b087-d859fd9af314 9788383314624 9788383314617 203-222 open access |
| spellingShingle | tools of war ancient XX century military history Hubený, David Kruglova, Nadezda Chapter Чехословацкие военные велосипеды (1918–1939) |
| title | Chapter Чехословацкие военные велосипеды (1918–1939) |
| title_full | Chapter Чехословацкие военные велосипеды (1918–1939) |
| title_fullStr | Chapter Чехословацкие военные велосипеды (1918–1939) |
| title_full_unstemmed | Chapter Чехословацкие военные велосипеды (1918–1939) |
| title_short | Chapter Чехословацкие военные велосипеды (1918–1939) |
| title_sort | chapter чехословацкие военные велосипеды 1918 1939 |
| topic | tools of war ancient XX century military history |
| topic_facet | tools of war ancient XX century military history |
| url | ONIX_20250307_9788383314624_2184 |
| work_keys_str_mv | AT hubenydavid chapterčehoslovackievoennyevelosipedy19181939 AT kruglovanadezda chapterčehoslovackievoennyevelosipedy19181939 |